Bir sette kabuk ve zil konuşulur, hardware konuşulmaz. Oysa sahnede aksayan şey çoğu zaman kabuk değil sehpadır. Kiralık ekipmanda hardware kalitesi, ekipmanın kaç işten geçtiğini ve bir sonraki işte ne yapacağını gösterir.
İlk bakılacak yer kelepçedir. İyi bir kelepçenin dişlisi çelik ve dişleri keskindir; sıkıldığında kayma payı bırakmaz. Plastik dişli ya da yuvarlanmış diş, yük altında zil sehpasının yavaşça aşağı inmesine yol açar. Zil ortada eğildiğinde çatlama riski de artar.
İkinci yer vida ve yuvadır. Vida kolay dönüyor ama bir noktadan sonra boşluk yapıyorsa yuva yorgundur. Germe vidalarında bu boşluk akordun tutmaması anlamına gelir. Vida çevrilirken hissedilen direncin eşit olması, yuvanın sağlam olduğunu söyler.
Üçüncüsü rulman ve keçedir. Pedal mili ve hi-hat miline bakıldığında gıcırtı duyulmaz; gıcırtı yağsızlık ya da aşınmadır. Zil keçesi sertleşmişse zil doğrudan metale oturur. Bellek kelepçesi varsa, aynı yüksekliğe her seferinde dönülür ve kurulum süresi kısalır.
Teslim öncesi bu dört noktaya bakıyoruz ve aşınan parçayı değiştiriyoruz. Teslim ve iade sırasında durum birlikte denetlenir, tutanağa yazılır.